Doneer

Wat doet troost met een mens

Je bent troostdichter die door het troosten en dichten ook hulp verleent als prachtige bijkomstigheid, nabijheid en een luisterend oor worden als hulp zo vaak onderschat!

Deborah

 

*

Dat ik jou heb ontmoet heeft in mij heel veel losgemaakt. Ik voelde zo’n diepe herkenning. Dat wat jij doet, hoe jij bent, hoe jij naar me luisterde, hoe jij er was, zo open zo onvoorwaardelijk verwelkomend, dat is wat voor mij het allerbelangrijkste is en dat is hoe ik ook voor anderen (hopelijk al ben en) wil zijn. Zo’n ontmoeting die raakt in je hart is meer dan zomaar een ontmoeting. Het is voor mij alsof opeens alles wat ik gedaan heb samenvalt.

Ellen

 

*

Hoe bijzonder is het dat jij, door wie je bent, mij een groot cadeau geeft. Alleen hierom al zal ik je nooit vergeten! Ik heb mezelf beloofd in mijn laatste gedicht dat ik zal blijven oefenen om zacht te blijven, in heel mijn zijn en in mijn woorden. Dat ik open zal zijn, dat ik me zal blijven herinneren dat iedereen aan iedereen gelijk is.

 

*

Ik wil, net als jij, troostdichter worden/zijn. Ik weet niet of jij het goed vindt, of fijn vindt, of hoe zeg ik dat, als ik diezelfde naam gebruik. Ik heb er al andere namen voor proberen te verzinnen, maar het woord troost vind ik zo uitnodigend en zo verzachtend, daar heb ik nog geen alternatief voor kunnen bedenken. Ik wil dit troostdichterschap hier in mijn eigen omgeving vorm geven. Ik geef jou wel de volledige eer van de “uitvinding”, hoe kan ik anders.

 

*

troostdichter

in de armen / van de troost / schuilt / verborgen hoop / verstilde kracht / een verwachtingsvol / begin van een / vergeten glimlach / om de zon / de warmte / het licht dat / leek verdwenen / en hier / in verwondering / is

Ellen

 

Onverwacht bezoek

Onverwacht bezoek

Ernstig kwam ze binnen, hier in het Troosthuisje tegen de oude Mariakerk. Ze ging zitten en wilde wel koffie. Ze keek...

Dankbaarheid

Dankbaarheid

'Hoe kom je nou tot dankbaarheid?' Vroeg ze zodra ze het Troosthuisje aan de Schoenkuipenbrug in Zwolle binnenstapte....

Boudewijn Betzema als troostdichter

Wie ik ten diepste wil zijn

Troostdichter word je door het leven zelf, door hartstocht, liefde, mededogen, compassie. Troostrijk zijn werd zo mijn specialiteit.

Waar vind je troost

Mijn deur staat altijd open. Er is altijd ruimte voor troost. Of het nu is bij een goed gesprek in het Troosthuisje, een wandeling langs de IJssel of in een troostgedicht.

Troosthuisje

in Zwolle

Troostwandeling

langs de IJssel