De derde dichtbundel van Troostdichter Boudewijn Betzema is uit. Het is een bundel met 37 toegankelijke en ontroerende gedichten over verdriet en troost, twee thema’s die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. De gedichten uit deze bundel zijn ontstaan uit 2 jaar intensief Troostdichterschap in Troosthuisjes in Zwolle, Zutphen, Deventer en Nijmegen. Achterin de bundel staan korte toelichtingen over het ontstaan van deze verzen.

Velen kennen zijn gedichten Troost en Er zijn. Beide zijn getoonzet en worden zeer regelmatig ten gehore gebracht.
De bundel TROOST is voorzien van een met de hand gezeefdrukte zakdoek als stofomslag. Het binnenwerk is fijnzinnig en passend bij de sfeer van de gedichten vormgegeven. TROOST is een collectors item. Net als de vorige twee bundels Loslaten en Dwarsdoor heeft deze bundel een beperkte oplage van 150 stuks en zijn ze direct te bestellen bij Boudewijn Betzema.

Wil jij ook zijn bundel bestellen?
Dit kan door € 34,25 (€ 30,00 bundel + 4,25 verzendkosten) over te maken op rek.nr. NL 80 RABO 0326 7880 26 ten name van B. Betzema onder vermelding van bestelling Troostbundel. En vergeet niet adres en postcode te vermelden of te mailen naar info@troosthuisje.nl!


M a g i k . . .

beter nog dan

zeker weten

en het prat gaan

op ervaring


is geweten

hoe het was

toen ik zestien

en de wereld

een boze droom


Sterker nog dan

alles kennen

en overal

verklaring voor


is herkennen

och zo was het

ieder kind moet

ergens door

ik herken je pijn


wijzer nog dan

dringend raden

doe toch dit

of jij moet dat


is het raden

door te vragen

mag ik weten

lieve kind

dat we samen


vragend zoekend

tastend verder

niets is zeker

kom we gaan


© Boudewijn 18.12.2018


.

wonen in mijn straat

leven in de wijk

komen saam op school

reizen met de trein

lopen in de stad

racen op de fiets

dagelijks voorbij

harde stemmen

rauw van eenzaamheid

galmend schelle lach

echo van verdrongen pijn

frikandellen vette hap

niet omdat het lekker is

slechts vullend

de leegte van bestaan

leven waarom zou ik

niemand

die me hoort meneer

voel me slecht

zo vreselijk slecht


© Boudewijn 17.12.2018


S t o v e n z e t t e r s h u i s j e

Wat ben je koud

mijn lief

Hier heb je mijn stoofje

mijn lief

Wat gloeiende kooltjes

mijn lief

Voor warme voetjes

mijn lief

En hier zijn mijn armen

mijn lief

Zo warm om je heen

mijn lief

Mijn vlammende hart

mijn lief

Voor jou, jou alleen



T r o o s t

zo op zoek naar ronde woorden

woorden

voor wat tederheid

woorden

die verdriet polijsten

woorden

die zijn toebereid

om te troosten en te strelen

woorden

om je leed te delen

ook al raak je pijn niet kwijt


maar de woorden

zijn verdwenen

alle woorden

zijn gegaan

ik wil eenvoudig

zonder woorden

heel dicht bij je komen staan


E r z i j n

wat jij nu voelt, ik weet het niet

ik kan er slechts naar gissen

wat jij laat zien dat is verdriet

om wat je nu moet missen

mag ik er voor je wezen

mag ik er voor je zijn


wat jij nu denkt, ik weet het niet

ik kan het slechts bevroeden

maar eenzaamheid ligt in ‘t verschiet

ik wil je graag behoeden

mag ik er voor je wezen

mag ik er voor je zijn


door warm en heel dichtbij te zijn

dat wil ik je graag zeggen

en roep je mij bij stille pijn

je hoeft niets uit te leggen

ik wil er voor je wezen

ik zal er voor je zijn



C h r y s t a l   C l e a r

zo zuiver als ...

de jonge vrouw

van eenentwintig

met het syndroom

van down


we zagen haar

na lange tijd

haar blonde krullen

haar hoekig hoofd

zo lief


haar armen wijd

en om ons heen

zo diep genegen

haar kinderziel

kristal


ik huilde zacht

want was ontroerd

haar ogen zagen

zij vlijde zich

mijn god ...


U i t z i c h t   T r o o s t h u i s j e

ik zie ze vaak

hun kromme schouders

het hoofd omlaag

probeer hun blik

te vangen

even langszij

maar nee

zo droef zo ver

alweer voorbij


S c h i p p e r s k i n d

het leven in geslagen

benoemde zij haar kindertijd

en daarna kwam verhaal

dronken was een codewoord

maar ook geslagen pijn

prostitutie en nog meer

haar tranen bleven vloeien

ik traande met haar mee

gelijk het zoute stromen

klonk schoonheid

om het leven

het wonder van bestaan

haar volle leven uitte zij

die kostbare minuten

ik luisterde en leefde

stil haar hele leven mee

een zacht omarmen

aan het eind

getroost gesterkt

weer verder


Z o w i l i k z i j n

zo zijn als een jakje

van katoen of van keper

zo dikwijls gewassen

gemangeld gedroogd

te lang in de zon ook

zo verbleekt zo verschoten

een jakje versleten

dat nauwelijks oogt

maar heel comfortabel

en zo zacht om je schouders

als nacht je omgeeft


W i j d o p e n

de dag staat wijd open

strooit handenvol licht

zet de luiken maar open

en kijk zielsgericht

kom mee

we gaan lopen

tot de dageraad dicht


R i v i e r e n s t r o o m

uren liep ik langs haar oever

heel laag nu haar waterstand

zo kalm zij langs stroomde

de uiterwaard nu kaal en bruin

maar wat een troost en

wat een rust ontving ik in

dat ogenblik van diep verdriet

volkomen leeg gehuild

geen woorden meer

dank je wel rivierenstroom


V e r b o r g e n

je doet me vergeten

geen vijftig of zestig

maar zoals jij

zoekend en tastend

en niet zien

hoe mooi

hoe fantastisch

zoveel schoonheid

nog verborgen

van binnen

kom maar

kom tevoorschijn

dan word je