s c h r i j f s e l s

Troosten... dat doe jij toch 'om niet'?

'Dat heb je zelf verteld! Dat je als Troostdichter 'om niet' of Pro Deo jouw troostend werk verricht.'

Zei hij vanochtend tegen mij. Jazeker, dat is ook zo, antwoordde ik hem.

'Nou, waarom vraag je dan om donaties en subsidies?'

Nou, kijk hierom: Wat dacht je van huur voor het Troosthuisje en de elektriciteit/stookkosten? Wat dacht je van de gedichtenkaarten? Die moeten worden gedrukt. Ik ben de hele dag aanwezig en zal iets moeten eten en drinken af en toe en komen reiskosten bij. Niet veel maar toch. Als je dat alleen al bij elkaar optelt...

'Aaah! Nooit aan gedacht. Waar kan ik doneren, want ik vind het doel heel gaaf?'

Wil je doneren? Graag! Hoe klein of hoe groot ook:

Ten name van Stichting Troosthuisje
NL 52 RABO 0317 5840 06

In de trein...

Dol enthousiast en met hoge stem vertelt de jongen van een jaar of 15/16 aan zijn volwassen luisteraar in de trein van Zwolle naar Deventer zijn belevenissen van vandaag. Hoe hij met een conducteur mee mocht reizen met de NS door heel Nederland. Hij vertelde waar hij overal was geweest, op welke stations en kíjk, riep hij uit wat ik allemaal van de NS gekregen heb! Kennelijk een tas vol spullen die hij stuk voor stuk liet zien. Ik genoot van zijn enthousiasme. Ik kon hem zelf niet zien, hij zat schuin achter mij, maar toen ik een beetje stiekem omkeek tussen een paar stoelen door zag ik zijn rode wangen en z'n blonde haren.

'En weet je' ging hij verder, mamma zei dat de opleiding wel twee jaar duurt maar die NS-man zei dat het maar 16 maanden duurt. Ik wil écht conducteur worden. Is zo'n mooi vak! Oh ja, ik mocht met een soort sleutel als laatste, vlak voor de trein vertrok de deur dicht doen! Als conducteur moet je heel goed opletten of alle andere deuren echt gesloten zijn en dan pas mag jij instappen en met die sleutel de deuren sluiten. O ja en we hebben vier zwartrijders betrapt. En kijk, dit heb ik ook gekregen; een kaart voor twee personen om vier dagen gratis door heel Nederland te reizen! Gaaf hè!

Mag ik dat eens zien, vroeg de volwassene die tot nu toe niet veel had gezegd of gereageerd.
Hm, ja... zie je wel, dat dacht ik al... die kaart is alleen geldig als je geen andere abonnementen hebt, maar jij hebt wel een ander abonnement, dus je hebt er niets aan.

O... zei de jongen en zuchtte. Het vrolijke argeloze en enthousiaste gebabbel dat zo heerlijk de coupé vulde viel weg. Ik zat met kromme tenen en dacht; Wat kunnen grote mensen toch ongelooflijk onnadenkend zijn. 
In Wijhe stapten ze beiden uit...